In drie vragen naar een oplossing

Probleemdenken of denken in oplossingen. Je zou bijna geneigd zijn te denken dat die twee dingen hetzelfde zijn, maar gelukkig is dat niet zo. Het verschil tussen het zien van problemen of het benoemen van oplossingen zit in het verschil in focus. En focus wordt weer gestuurd door het soort vraag dat wij stellen aan onze eigen supercomputer, het brein.

Ons brein is geweldig. Het geeft ons namelijk altijd antwoord op de vraag die we onszelf stellen. En dat nog sneller dan welke computer dan ook! Wat dus de truc is om snel en effectief tot een oplossing te komen is het stellen van de juiste vragen. Want dan krijg je de goede antwoorden.

Als er ergens een situatie is die niet gewenst is, oftewel er duikelt zomaar een probleem op, stellen mensen vaak niet de goede vragen. Einstein zei het al:

de manier van denken die een probleem heeft veroorzaakt, draagt niet bij aan de oplossing.

Veel gestelde vragen in een dergelijke stressvolle situatie zijn: Wat is het probleem? Hoe komt het probleem? En nog erger: wiens schuld is het. Die drie vragen dragen niet bij aan een oplossing. Sterker nog ze zorgen ervoor dat er alleen maar dieper in het probleem wordt gedoken. Dat het gevoel dat er een probleem is juist verstrekt wordt. En dat wil je juist precies niet.

Een probleem is dus een situatie die je liever niet hebt. Een snelle redenatie leert ons dat een oplossing dus een situatie is die je wel wilt hebben. En om die te bereiken zijn er eigenlijk maar drie vragen nodig:

1)    Waarom is de huidige situatie een probleem?
2)    Wat is de gewenste situatie die ik wil bereiken?
3)    Wat kan ik nu doen om die gewenste situatie een stap dichterbij te brengen?

Drie open vragen die zorgen dat de aandacht verschuift. De eerste vraag draagt bij aan de relativering en de benoeming wat nu het echte probleem is. Als je bijvoorbeeld een tekst online wilt plaatsen en het systeem is stuk, dan is het probleem niet het systeem dat stuk is. De Waarom vraagt zorgt in deze situatie voor het antwoord: Het is een probleem omdat ik nu een artikel niet online kan zetten. En wellicht is het niet eens een groot probleem, want misschien kan dat artikel wel wachten tot morgen. Of heb je nu de tijd om dat artikel nog veel beter te maken.

De tweede vraag: – wat wil ik wel –  zorgt er in de systeem-stuk-situatie voor dat je het antwoord krijgt: ik wil de tekst online zetten. Dat is dus je gewenste situatie. De laatste vraag tot slot draagt bij aan het zoeken naar mogelijkheden om die situatie te bereiken. Ik kan nu de helpdesk bellen, de computer opnieuw opstarten, het systeem herstellen, een ander systeem gebruiken, het stuk op een andere website plaatsen, het stuk alvast in het nieuwsbriefsysteem zetten, even koffie gaan drinken.

Door het stellen van de drie oplossingsgerichte vragen verandert dus je focus. De aandacht gaat uit naar de oplossing. En dat is goed, want een oude managementwijsheid luidt: besteedt 10% van je aandacht aan het probleem, en 90% aan de oplossing. En dat kun je alleen doen als je jouw aandacht verlegt van probleem, naar oplossing. En daar heb je dus maar drie vragen voor nodig.

(bron: B2Bcontact.nl, Eduard van Brakel)

Stel dat je toch meer vragen hebt…….  neem je dan contact met ons op?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s